Startpagina

Volg nu onze campagne op www.fierdatikeenvosben.be

71451_364097357028044_2022482291_n

 

Robin

Wij vormen samen ROBIN, afkorting voor ‘Rood Beest In Nood’. Wij zijn een groep studenten en jonge mensen  uit Gent, Antwerpen, Brussel en Leuven die samen de vossenjachtproblematiek wil aanpakken. Want de logica in dit verhaal is ver te zoeken.

Enerzijds focussen we op de vossenjacht in het algemeen. De vossenjacht is omstreden in alle landen waarin ze uitgeoefend wordt en ze is naar onze mening niet meer van deze tijd.
Verder strookt de vossenjacht niet met ons idee over dierenrechten en daarom willen we hierop de aandacht vestigen.

Anderzijds focussen we ons op het vossenverhaal in Vlaanderen en de beperkte rol die de wetenschap hierin blijkt te spelen. De vossenjachtproblematiek lijkt ons louter wetenschappelijk gezien een opmerkelijk eenvoudig verhaal, terwijl dat in de politiek en de media sterk wordt betwist.

Dat komt omdat mens en vos het niet goed met elkaar kunnen vinden, althans niet wanneer ze gelijke belangen blijken te hebben. Voor de jagers zal de vos altijd een concurrent blijven. Wanneer pluimveehouders echter op hun hoede zijn en het kippenhok en/of de eendenvijver op gepaste manier wordt uitgerust, is het probleem van de stelende vos simpelweg verholpen.

Waarom wordt er dan toch zoveel aandacht besteed aan de vos en zijn bestrijding?
Hondsdolheid is immers sinds 2001 volledig uitgeroeid in België. Vossenlintworm komt uiterst sporadisch voor in Vlaanderen en bovendien zou bejaging (en dus het verstoren van een stabiele populatie) de verspreiding van vossenlintworm in de hand werken.
Wetenschappelijk onderzoek, uitgevoerd door het INBO (Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek), toont aan dat vossenjacht geen zin heeft in Vlaanderen. Er zijn slechts twee opties: géén jacht, waarbij de populatie zichzelf reguleert, of een volledige uitroeiing, over de staatsgrenzen heen.

Het spreekt voor zich dat deze laatste optie praktisch en ethisch niet haalbaar is. Aangezien de vos een toppredator is, staat hij bovenaan de voedselketen en wordt het vossenaantal bepaald door het voedselaanbod.  Wordt er één vos geschoten, dan komt dat territorium vrij en wordt het bijgevolg ingenomen door een zwervende vos.  Het komt met andere woorden neer op het ‘dweilen-met-de-kraan-open-’fenomeen. Toch werd in maart 2012 de bijzondere bejaging van vossen – een voorstel van minister Schauvliege (CD&V) – goedgekeurd door de Vlaamse regering.

Het lijkt onlogisch en het baart ons zorgen dat er een beleid wordt gevoerd dat voor een dergelijke populistische tussenoplossing kiest. Waarom neemt de politiek dergelijke beslissingen? Heeft de jachtlobby werkelijk zo’n invloed op de beslissingen van onze ministers? Waar is de rol van de wetenschapper gebleven in dit verhaal?

Wij, als jongeren en (wetenschaps)studenten, vragen ons af wat voor toekomst wij tegemoet gaan, als dergelijke beslissingen die wetenschappelijk onderzoek flagrant negeren, de regel worden. Daarom beschouwen wij het vossenjachtdossier als een symbooldossier in onze strijd tegen wetenschappelijke oneerlijkheid en tegen vossenjacht in het algemeen.

Bekijk onze website om onze standpunten en acties te volgen.
Meewerken kan altijd, mail naar info.robinood@gmail.com.

Vossengroeten,
ROBIN

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s